چراغ راه

پنجره‌ای رو به انتظار

صدای باران که بلند شد، بی‌اختیار به سمت پنجره رفتم. قطره‌ها آرام روی شیشه می‌لغزیدند؛ انگار هرکدام حرفی برای گفتن داشتند. خیابان خلوت بود و درختان زیر باران، سرشان را به نشانه‌ی تسلیم پایین انداخته بودند.

مدت‌ها بود که منتظر بودم؛ منتظر خبری، پیامی یا شاید اتفاقی که حال دلم را عوض کند. هر بار که صدای ماشینی از کوچه می‌آمد، پرده را کنار می‌زدم و با خودم می‌گفتم: «شاید این بار خودش باشد!»

اما نه… باز هم هیچ‌کس نبود.

فنجان چایم سرد شده بود و من هنوز کنار پنجره ایستاده بودم. ناگهان لبخندی زدم و با خودم فکر کردم: چقدر عجیب است! گاهی آن‌قدر منتظر رسیدن کسی می‌مانیم که فراموش می‌کنیم زندگی همین لحظه‌هایی است که بی‌صدا از کنارمان می‌گذرند؛ همین بارانی که می‌بارد، همین پنجره‌ای که رو به دنیاست و همین دلی که هنوز امید دارد.

پرده را کنار زدم، پنجره را کمی باز کردم و نفس عمیقی کشیدم. هوای باران‌خورده صورتم را نوازش کرد.

آن روز فهمیدم که انتظار همیشه برای رسیدن کسی نیست؛ گاهی باید منتظر خودمان بمانیم، تا دوباره پیدایمان شود؛ همان خودی که لابه‌لای روزمرگی‌ها، نگرانی‌ها و دلتنگی‌ها گم کرده‌ایم.

باران هنوز می‌بارید و من برای اولین بار، به‌جای انتظار کشیدن، از تماشای زندگی لذت می‌بردم.

💫 مرد باید هم چشم پاک داشته باشه، هم زبان پاک؛ زنی هم که همسرشه، همین‌طور

در زندگی مشترک، پاکی فقط به نگاه آدم نیست؛ به کلماتی هم هست که به زبون میاره

همون‌طور که چشم باید از نگاه حرام دور بمونه، زبان هم باید از فحش، توهین و کلمات زشت دور باشه

گاهی آدم برای آسایش خانواده‌اش زحمت زیادی می‌کشه، اما چیزی که در ذهن همسرش موندگار می‌شه، فقط کارهاش نیست؛ حرف‌هایی هم هست که از زبونش می‌شنوه

همسر، نزدیک‌ترین آدم زندگی ماست؛ سزاوار نیست کسی که باید کنارش آرامش داشته باشه، از کلمات زشت ما رنجیده بشه

🌱 حواسمون باشه؛ پاکی چشم و پاکی زبان، هر دو بخشی از پاکدامنی و اخلاق همسرانه‌اند.

جانا نظری به قافله کن . . .

#رهبر_شهید 

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

#نماز_اول_وقت 

💠آیت الله ناصری دولت آبادی رحمة الله علیه

▪️اگر نماز را مواظبت کنی، خیلی کارها از آن برمی‌آید. اگر انسان، نمازخوان شد، متشرع و متقی و خداترس می‌شود؛ مثلاً در شرع گفته است: «اگر یک لقمه حرام بخوری، چهل روز، نمازت قبول نمی‌شود».خوب؛ من که می‌خواهم نماز بخوانم، دیگر لقمه حرام را نمی‌خورم. 

شرع گفته است: «اگر جای غصبی ایستادی و نماز خواندی، نماز تو قبول نیست»؛ در نتیجه من که می‌خواهم نماز بخوانم، در مکان غصبی نمی‌ایستم. 

و همین طور، کم‌کم آدم به خود می‌آید و خودش را می‌سازد. نمازخوان، گناه نمی‌کند. اثر وضعی نماز، این است. 

▫️نماز، جلوی من را می‌گیرد. خودِ خدا فرمود:

إِنَّ الصَّلاهَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَر.

نماز که می‌خوانم، یک پلیس باطنی برای من پیدا می‌شود که نمی‌گذارد گناه بکنم. این، اثر نماز است. به این ترتیب، کم کم یک شخص صالح در اجتماع پرورش پیدا می‌کند.

🍃 اقامه‌ی نماز، تکیه‌گاه مستحکم ذکر خدا و امید و اعتماد به اوست

#هنگامه_مناجات_با_خالق_نزدیک_است… 🌺